လာမယ္မဟုတ္မွန္း သိေပမယ့္...

ေစာင့္ေနမိတယ္...

 

ေပ်ာ္ေနမယ္မွန္း သိေနရက္နဲ႕..

လြမ္းေနမိတယ္..

 

တက္လာမွာမဟုတ္တဲ့..

စကိုက္ေလးကို....

ေယာင္ေယာင္ျပီး စိုက္ၾကည့္ေနမိတယ္...

 

ကိုယ့္ကို လြမ္းေနမွာလားလို႕...

ေတြးပူစရာမလိုေပမယ့္...

လြမ္းလိုက္တာရယ္လို႕....

တစ္ေယာက္တည္း ငူငူငိုင္ စဥ္းစားမိတယ္...

 

ဖ်တ္ကနဲႏိုးလာတဲ့ နံနက္ခင္းမွာ...

ဖတ္ကနဲ သတိရလိုက္တဲ့ မင္းမ်က္ႏွာေလးကို...

တခုပ္တရ ေငးစိုက္....

ပင့္သက္တစ္ခ်က္ ရိႈက္ရႈိက္မိတယ္...

 

ေၾသာ္.. သၾကၤန္ရယ္...

အျမန္သာျပီးပါေတာ့လား...

မင္းနဲ႕ကိုယ့္လုိ... စည္းျခားထားခံရတဲ့..

ခ်စ္သူေတြ.. ဘယ္ေလာက္မ်ားခဲ့ျပီလဲ...

 

ဒီလိုနဲ႕ တစ္ရက္... ဒီလိုနဲ႕ ႏွစ္ရက္...

နာရီသံကို တစ္ခ်က္ခ်က္ေရတြက္ရင္းနဲ႕...

သၾကၤန္တက္မယ့္ရက္..

ႏွစ္ဆန္းမယ့္ရက္ကိုသာ....

ေမွ်ာ္သာ မႈိင္ေငးရင္းနဲ႕...

ႏိႈ္းထလာမယ့္ နံနက္ခင္းေတြကို.....

ကိုယ္ သိပ္.. သိပ္ေၾကာက္ေနမိတယ္ကြယ္...

(13/04/2012)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

(ဒီေန႕ ရင္ထဲတလွပ္လွပ္နဲ႕မို႕ ခ်ေရးျဖစ္တဲ့ကဗ်ာပါ... ဘာေတြညာေတြ မေမးပါနဲ႕.. ကဗ်ာကို ကဗ်ာလိုသာ ခံစားေပးပါ.. :P)