ေကာင္းကင္ျပင္သည္ လူတို႕၏ စိတ္ကို ဖမ္းစားႏိုင္ဆံုးေသာ အရာပင္ျဖစ္သည္။ ထြန္းလင္းေနသည့္ လမင္းၾကီးကို ျဖစ္ေစ၊ တမွိတ္မွိတ္ လင္းလက္ေနသည့္ ၾကယ္ပြင့္ကေလးမ်ားကို ျဖစ္ေစ ေငးၾကည့္ေနရင္း မိမိတို႕၏ စိတ္ကူးကို တဆံုးခ်ဲ႕ေနမိတတ္ၾကသည္။ `ဟို နားေလးက ခုႏွစ္စင္ၾကယ္ပဲ... ၊ ဟင္.. ဒီၾကယ္ေလးေတြက ခြန္ဆန္ေလာနဲ႕ နန္းဦးျပင္ပဲ` စသျဖင့္ လိုက္လံေငးေမာရင္း ရင္ထဲမွာ လြမ္းေဆြးမႈေတြ တသသျဖစ္လာခဲ့ၾကသည္။

`ကၽြႏု္ပ္တို႕ ေနအဖြဲ႕အစည္းတြင္ ျဂိဳဟ္ၾကီး ကိုးလံုးက ေနကို လွည့္ပတ္လ်က္ရွိသည္။ ထိုကဲ့သို႕ ေနအဖြဲ႕အစည္း မ်ားစြာ ရွိေနၾကသည္`

သိပၸံပညာေၾကာင့္ ဒီအေၾကာင္းေတြကို ဘယ္လိုပဲ သိထားသိထား၊ ျဖဳတ္ကနဲ ေၾကြသြားသည့္ ၾကယ္ေလးေတြကို ျမင္လွ်င္ အျမန္ဆုေတာင္းတတ္ၾကတာ လူပင္ျဖစ္သည္..။ `ေၾသာ္.. ၾကယ္ကေလး တစ္ပြင့္ေတာ့ ေၾကြျပန္ပါေပါ့လား...` ဟုေတြးမိရင္း ၀မ္းနည္းမိတတ္တာလည္း လူပင္ျဖစ္သည္။ သိပၸံပညာ ဘယ္ေလာက္ထြန္းကားေနပါေစ ၾကယ္တာရာ၊ နကၡတ္ပညာ၊ ေဗဒင္က်မ္းတို႕သည္ ကမာၻေပၚရွိ လူမ်ဳိးမေရြး၊ ဘာသာမေရြးအေပၚ လႊမ္းမိုးေနဆဲပင္ျဖစ္သည္။ ဘယ္ႏိုင္ငံထုတ္ မဂၢဇင္းျဖစ္ေစ ပါေနတတ္သည္က ရာသီခြင္ ေဟာစာတမ္းပင္ျဖစ္သည္။

မိႆ၊ ျပိႆ၊ ေမထုန္၊ ကရကဋ္၊ သိဟ္၊ ကန္၊ တူ၊ ျဗိစာၦ၊ ဓႏု၊ မကာရ၊ ကံု၊ မိန္ စသည့္ ရာသီခြင္တို႕ကို ဘယ္ႏိုင္ငံသားမဆို ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္တတ္သလို ခုႏွစ္ရက္ တစ္ပတ္ သတ္မွတ္ထားသည့္ တနဂၤေႏြ၊ တနလၤာ၊ အဂၤါ၊ ဗုဒၶဟူး၊ ၾကာသပေတး၊ ေသာၾကာ၊ စေန စသည့္ ျဂိဳဟ္တို႕သည္ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္၏ အရည္အခ်င္း၊ စိတ္ေနသေဘာထား၊ ကံၾကမၼာတို႕ကို ဖန္တီးေပးတတ္သည္ဟုလည္း ယံုၾကည္တတ္ၾကျပန္သည္။ ဒါ့အျပင္ ဘဂၤ၊ မရဏ၊ အထြန္း၊ သိုက္၊ ရာဇ၊ ပုတိ၊ အဓိပတိ စသည့္ `အိမ္` မ်ားေပၚအေျခခံတြက္သည့္ ျမန္မာအေခၚ မဟာဘုတ္တို႕ကိုလည္း လူတို႕သည္ ယံုၾကည္ကိုးစားတတ္ၾကျပန္သည္။

ေခတ္လူငယ္တို႕အေနျဖင့္ `ဟာ.. ဒါေတြ မယံုပါဘူး` ဟုဆိုႏိုင္သည္။ ယံုသည္ မယံုသည္မွာ မိမိစိတ္ေပၚမွာ မူတည္ျပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရမည္ျဖစ္သည္။ သို႔ေပမယ့္ `ဘာ့ေၾကာင့္ မယံုရသလဲ` ဆိုတာကိုေတာ့ ေလ့လာတတ္ဖို႕ လိုသည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ထင္သည္။ ဤသည္ကိုပင္ ရႈေထာင့္တစ္မ်ဳိးမွ လွည့္ပတ္ၾကည့္ရႈျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ ဗဟုသုတဟူသည္ ရွာေဖြေကာင္းပါသည္။ လက္တစ္ေခ်ာင္းကို တစ္ဖက္စီမွ ၾကည့္ျပီး လက္ဖ၀ါးပါ၊ လက္ဖမိုးပါဟု ျငင္းခုန္ေနမည့္အစား ႏွစ္ဖက္လံုး လွည့္ေတြးၾကည့္ဖို႕ လိုပါသည္။

တကယ္ေတာ့ ဒီအေၾကာင္းေတြဟာ ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ဆက္စပ္မႈမရွိပါ။ ဒါေပမယ့္ ျမန္မာတို႕၏ အတြင္း ၃၇၊ အျပင္ ၃၇ မင္းနတ္ကို ေလ့လာေနသည့္ ႏိုင္ငံျခားသားပါရဂူေက်ာင္းသူက သိလိုတာေတြကို အပတ္စဥ္ ေမးျမန္းေလ့ရွိတာမို႕ လက္လွမ္းမွီရာ စာအုပ္ေတြ လိုက္ဖတ္မိရင္း စိတ္၀င္စားလာျခင္းျဖစ္သည္။ ျမန္မာနတ္ေတြကို ဖတ္ရင္းက ကမာၻ႕နတ္ေတြႏွင့္ပါ ရင္းႏွီးလာကာ ျဂိဳဟ္ခြင္တို႕ႏွင့္ နတ္တို႕ဆက္စပ္မႈ ဇာတ္လမ္း၊ ဒ႑ာရီတို႕မွာ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။ သိပၸံအဆိုေတြကို လူေတြနားယဥ္ျပီး ျဖစ္တာေၾကာင့္ ဤစာတြင္ ၀ိဇၨာရႈေထာင့္မွသာ တင္ျပသြားမည္ျဖစ္သည္။

ဂရိပံုျပင္မ်ား

နကၡတ္တို႕တြင္ ဂရိတို႕၏ လႊမ္းမိုးမႈမ်ားမွာ အေတာ္ပင္ၾကီးမားသည္။ ေရွးေခတ္ ဂရိတို႕သည္ ဇုနတ္မင္းၾကီး၊ မိဖုရား ဟီရာ၊ သမီးေတာ္ အာသီနာႏွင့္တကြ ေျခြရံသင္းပင္း နတ္တို႕မွာ ဂရိႏိုင္ငံ သက္ဆလီနယ္ႏွင့္ မက္ဆီဒုန္းနီးယားျပည္ၾကားရွိ ေပေပါင္း ၁၀၀၀၀ နီးနီးျမင့္သည့္ အိုလံပပ္ေတာင္တြင္ ေမြ႕ေလ်ာ္ေပ်ာ္ပိုက္ ေနထိုင္ၾကသည္ဟု ယံုၾကည္ေျပာဆိုၾကသည္။ ဂရိနတ္တို႕ ေပၚထြန္းမႈကို ဘီစီ ၁၀၀၀ ခန္႕ကဟု သမိုင္းပညာရွင္တို႕က ဆိုၾကသည္။ ထို ဂရိနတ္တို႕သည္ တနဂၤေႏြစေသာ ျဂိဳဟ္တစ္ခုခုကို ကိုယ္စားျပဳတာေၾကာင့္ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ေကာင္းလွသည္။

တနဂၤေႏြျဂိဳဟ္

တနဂၤေႏြျဂိဳဟ္သည္ ေနပင္ျဖစ္သည္။ ေရွးဂရိပံုျပင္တြင္ ပါသည့္ ဟီလီယိုးအမည္ရွိ ေနနတ္သားကို ကိုယ္စားျပဳသည္။ ေက်ာက္မ်က္ရတနာေပါင္းမ်ားစြာျဖင့္ စီခ်ယ္ထားသည့္ ေနနန္းဗိမာန္သည္ ၀င္းထိန္ေနျပီး ထို၀န္းက်င္တြင္ အေမွာင္ဖံုးလႊမ္းသည့္ ညဟူသည္ မရွိေခ်။

ေနရထားကို ေမာင္းႏွင္ရေသာ ေနနတ္သားမွာ ေမာက္မာ၀င့္ၾကြား မာနၾကီးသူျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ သူေမာင္းႏွင္ေနရသည့္ ေနရထားကို ဘီးေရြ႕ေအာင္ပင္ မည္သည့္ နတ္သားမွ် မေမာင္းႏိုင္တာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ နတ္မ်ားဘုရင္ပင္လွ်င္ ေနရထားကို မေမာင္းႏိုင္ေပ။ ေနရထားကို စတင္ေမာင္းႏွင္ ထြက္ခြာခ်ိန္တြင္ အလြန္မတ္ေစာက္ေသာ လမ္းကို ခြန္အားၾကီးမားသည့္ ျမင္းက ပင္ပန္းခဲယဥ္းစြာ ဆြဲငင္ရသည္။ မြန္းတည့္ခ်ိန္တြင္ ေနရထားသည္ အျမင့္ဆံုး ေကာင္းကင္ယံတြင္ ေရာက္ရွိေနျပီး ေနနတ္သားကိုယ္တိုင္ပင္ ငုံ႕မၾကည့္၀ံေအာင္ ျဖစ္ရသည္။

အတက္ခက္သလို အဆင္းလည္း မလြယ္ပါ။ ျမင့္မားမတ္ေစာက္ေနသည့္ လမ္းကို သက္စြန္႕ဆံဖ်ား ဆင္းရသည့္အတြက္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေနရထားအဆင္း၊ အတက္ကို သည္းထိတ္ရင္ဖို ေန႕စဥ္ေစာင့္ၾကည့္ေနၾကသည့္ ပင္လယ္ေစာင့္နတ္သား၊ နတ္သမီးမ်ားမွာ ေနရထားၾကီး ပင္လယ္တြင္းသို႕ ကၽြမ္းထိုးေမွာက္ခံုက်လာမည္လားဟု စိုးရိမ္စိတ္ျဖင့္ ပင္ပန္းဆင္းရဲ ျဖစ္ၾကရသည္။ ဤသို႕ ပင္ပန္းခက္ခဲေသာ အလုပ္ကို ေန႕စဥ္မပ်က္လုပ္ေနရသူမွာ တနဂၤေႏြျဂိဳဟ္ေခၚ ေနနတ္သားပင္ျဖစ္သည္။

တနလၤာျဂိဳဟ္

တနလၤာျဂိဳဟ္သည္ လပင္ျဖစ္သည္။ ေရွးဂရိပံုျပင္မ်ားတြင္ တနလၤာျဂိဳဟ္ကို လနတ္သမီး စီလင္ႏွင့္ ကိုယ္စားျပဳသည္။ လနတ္သမီး၏ စိတ္ေနသေဘာထားႏွင့္ သူ၏ ေမတၱာဇာတ္လမ္းကို အင္ဒီမီယြန္ အမည္ရွိ ကဗ်ာထဲတြင္ ေတြ႕ရသည္။

အင္ဒီမီယြန္သည္ သိုးေက်ာင္းသားေလး၏ အမည္ျဖစ္သည္။ တစ္ေန႕ အင္ဒီမီယြန္သည္ သိုးေက်ာင္းရင္း သစ္ရိပ္တစ္ခုေအာက္တြင္ အနားယူရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားသည္။ ထိုအခါ လနတ္သမီးက ဗိမာန္ထက္မွ ဆင္းသက္လာျပီး သိုးေက်ာင္းသားေလး၏ ပါးျပင္ကို နမ္းရႈိက္ေမႊးၾကဴရာမွ သိုးေက်ာင္းသားေလးမွာ မႏိုးေသာ အိပ္ျခင္းျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေလသည္။ လနတ္သမီးေလးက မႏိုးေသာ အိပ္ျခင္းျဖင့္ အိပ္ေပ်ာ္သြားသည့္ သိုးေက်ာင္းသားေလးအား ခ်စ္ရည္ရႊန္းေသာ မ်က္၀န္းျဖင့္ စိန္းစိန္းၾကည့္လိုက္၊ အားပါးတရ ေပြ႕ပိုက္နမ္းၾကဴလိုက္ႏွင့္သာ အခ်ိန္ႏွင့္ အမွ် ရွိေနေတာ့သည္။

အခ်စ္ကို ျမိဳသိပ္မထားႏိုင္ေသာေၾကာင့္ မဆင္ျခင္ မစဥ္းစားပဲ ျပစ္မွားမိသည့္အတြက္ေၾကာင့္ သိုးေက်ာင္းသားေလး အသက္ဆံုးရႈံးရသည္ကို ယူက်ံဳးမရျဖစ္ျပီး စိတ္မေကာင္းၾကီးစြာ ျဖစ္ေနရေတာ့သည္။

အဂၤါျဂိဳဟ္

အဂၤါျဂိဳဟ္သည္ မားစ္ျဂိဳဟ္ပင္ျဖစ္သည္။ ေရွးဂရိပံုျပင္မ်ားတြင္ အာရိအမည္ရွိ စစ္နတ္သားအျဖစ္ ေတြ႕ရသည္။ အာရိသည္ နတ္မင္းၾကီး ဇုႏွင့္ ၾကင္ရာေတာ္ ဟီရာတို႕၏ သားျဖစ္သည္။ သို႕ေသာ္ ဟိုးမား၏ အီလီယက္ကဗ်ာအရ ဇုတို႕လင္မယားသည္ အာရိကို မုန္းတီးသည္။

ေရာမတို႕သည္ အဂၤါျဂိဳဟ္ အာရိကို အလြန္ၾကီးက်ယ္ ခံ့ညားသည့္ စစ္သည္ေတာ္အျဖစ္ ျမင္ၾကျပီး ၾကည္ညိဳေလးစား အားထားကိုးကြယ္ၾကသည္။ ဂရိတို႕ ထရြိဳင္ျမိဳ႕ကို တိုက္ခိုက္ေသာအခါ အာရိသည္ ထရြိဳင္ျမိဳ႕သားမ်ားဘက္မွ တိုက္ခိုက္ေပးသည္။ အာရိတြင္ တပည့္ေျခြရံ မ်ားစြာရွိသည္။ ထိုအထဲတြင္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းကို ျဖစ္ေစတတ္သည့္ ဘယႏၱနတ္သမီးလည္း ပါ၀င္သည္။

အာရိႏွင့္ ဟိုမိုနီေခၚ ျငိမ္းခ်မ္းေရး နတ္သမီးတို႕မွ ေပါက္ဖြားလာေသာ အေမဇုန္အမည္ရွိ သမီးပ်ဳိမ်ားသည္ စစ္ေရးစစ္ရာတြင္ လြန္စြာ ကၽြမ္းက်င္ေသာ စစ္သည္ေမမ်ားျဖစ္သည္။

ဗုဒၶဟူးျဂိဳဟ္

ဗုဒၶဟူးျဂိဳဟ္သည္ မာက်ဴရီပင္ျဖစ္သည္။ ေရွးဂရိပံုျပင္ထဲတြင္ ဗုဒၶဟူးျဂိဳဟ္သည္ မာက်ဴရီ သို႕မဟုတ္ ဟာမီး အမည္ရွိ မီးနတ္သားျဖစ္သည္။ မာက်ဴရီ၏ အရည္အခ်င္းမွာ လ်င္ျမန္ျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ မာက်ဴရီစီးေသာ ဖိနပ္ႏွင့္ ေဆာင္းေသာ ဦးထုပ္မွာ အေတာင္ပံမ်ားပါရွိသည္။

မာက်ဴရီကိုင္ေဆာင္ေသာ လက္စြဲ ေဆးေတာင္ေ၀ွးကို ေျမြတစ္ေကာင္က ရစ္ပတ္လ်က္ရွိျပီး ယေန႕ကမာၻသံုး အေနာက္တိုင္းေဆးပညာေလာကတြင္ အထိမ္းအမွတ္တစ္ခုအျဖစ္ ယေန႕တိုင္ သံုးစြဲလ်က္ရွိသည္။ နတ္မ်ားထဲတြင္ မာက်ဴရီသည္ အလ်င္ျမန္ဆံုး၊ အေကာက္က်စ္ဆံုးႏွင့္ ျဖတ္ထိုးဥာဏ္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္သည္။ သူသည္ ဇုနတ္မင္းၾကီး၏ သားေတာ္တစ္ပါးျဖစ္သည္။ အေရာင္းအ၀ယ္လုပ္ငန္းကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာ နတ္သားလည္း ျဖစ္သည္။ ေသေသာသူမ်ား၏ ၀ိညာဥ္မ်ားကို သက္ဆိုင္ရာ အရပ္ေဒသမ်ားသို႕ သယ္ေဆာင္ေပးသူလည္း ျဖစ္သည္။

ၾကာသပေတးျဂိဳဟ္

ဂ်ဴပီတာျဂိဳဟ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဂရိပံုျပင္တြင္ ၾကာသပေတးျဂိဳဟ္ကို အိုလံပပ္ေတာင္ေပၚရွိ နတ္မ်ား၏ ဘုရာ ဇု ကို ကိုယ္စားျပဳသည္။ ဇုနတ္မင္းၾကီးကို အေဖ ကရိုနပ္၊ အေမ ရိအာတို႕မွ ဖြားျမင္သည္။

ဇုနတ္မင္းၾကီးကို မေမြးမီကာလက မိခင္ျဖစ္သူ ရိအာသည္ သားသမီးမ်ားစြာ ေမြးခဲ့ဖူးသည္။ သို႕ေသာ္ ေမြးလာသမွ်တို႕ကို ကရိုနပ္က ကိုက္စား၀ါးျမိဳေသာေၾကာင့္ အဖတ္မတင္ခဲ့။ ဇုကို ေမြးေသာအခါ မိခင္က ပုန္းေအာင္းေမြးဖြားရျပီး ဇုကို အရြယ္ေရာက္သည့္ တိုင္ေအာင္ ၀ွက္ထားရသည္။ ဇုသည္ ဖခင္ကို အန္တုဖက္ျပိဳင္ႏိုင္သည့္ အရြယ္သို႕ေရာက္ေသာအခါ ၀ါးျမိဳထားေသာ ေနာင္ေတာ္တို႕ကို အန္ထုတ္ေပးရန္ ေတာင္းဆိုေသာေၾကာင့္ ခမည္းေတာ္က အန္ထုတ္ေပးရသည္။ ဇုသည္ ေနာင္ေတာ္တို႕ႏွင့္ ေပါင္း၍ ခမည္းေတာ္ကို နန္းမွခ်ျပီးလွ်င္ လူ႕ေလာကႏွင့္ နတ္ေလာကကို စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေလသည္။

ေသာၾကာျဂိဳဟ္

ဗီးနပ္စ္ျဖစ္သည္။ ဂရိပံုျပင္ထဲတြင္ ဗီးနပ္စ္သည္ နတ္သမီးျဖစ္သည္။ ဇုနတ္မင္းၾကီးႏွင့္ ပင္လယ္လႈိင္းတံပိုးမွ ေမြးဖြားေသာ သမီးျဖစ္သည္။ သူသည္ အလြန္လွပသူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အလွနတ္သမီးဟု ေခၚၾကသည္။ ထို႕ျပင္ အခ်စ္နတ္သမီး၊ အိမ္ေထာင္ေရးဆိုင္ရာ နတ္သမီးအျဖစ္လည္း ေက်ာ္ေစာထင္ရွားသည္။

ဗီးနပ္စ္မွာ အလွမာန္ယစ္သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ထိုအလွမာန္ကို ခ်ဳိးႏွိမ္ရန္ ဖခင္ျဖစ္သူ ဇုနတ္မင္းၾကီးက ေျခမသန္သူ ဟိဖက္စတပ္ႏွင့္ ေပးစားသည္။ သို႕ေသာ္ ဗီးနပ္စ္မွာ ခ်စ္သူရည္းစားမ်ားထဲမွ ေအးရီးကို ေရြးခ်ယ္လက္ထပ္လ်က္ ဖခင္အစီအစဥ္ကို ျငင္းပယ္ခဲ့သည္။

ျမန္မာတို႕က ျမားနတ္ေမာင္ဟု ေခၚေသာ က်ဴပစ္ ေခၚ ဖူးစာေရးနတ္သည္ ေအးရီးႏွင့္ ဗီးနပ္စ္တို႕၏ သားျဖစ္သည္။ ပခံုးတြင္ အေတာင္ႏွစ္ဖက္ေပါက္လ်က္ အခ်စ္ျမားကို လႊတ္ရန္ ေလးကိုခ်ိန္ရြယ္ေနသည့္ က်ဴးပစ္သည္ ျမန္မာတို႕ႏွင့္ ရင္းႏွီးကၽြမ္း၀င္မႈ ရွိသည္။

စေနျဂိဳဟ္

ေစတန္ျဂိဳဟ္ပင္ျဖစ္သည္။ ဂရိေရွးေဟာင္းပံုျပင္မ်ားအရ ကမာၻဦးအစတြင္ ကမာၻၾကီးႏွင့္ ေကာင္းကင္သာ ရွိသည္။ ကမာၻသည္ အမ၊ ေကာင္းကင္မွာ အဖိုျဖစ္ျပီး သူတို႕ႏွစ္ဦးမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ သားသမီးမ်ားကို တိုက္တန္မ်ားဟု ေခၚသည္။ တိုက္တန္မ်ားသည္ လူပံုသ႑န္ရွိေသာ္လည္း အလြန္ၾကီးမားေသာေၾကာင့္ နတ္ၾကီးမ်ား (Elder Gods) ဟု ေခၚသည္။ တိုက္တန္မွ ေပါက္ဖြားလာသူမ်ားကား နတ္မ်ား (Gods) ျဖစ္သည္။

တိုက္တန္မ်ားအနက္ အေရးပါသူမွာ ကရိုနပ္ ေခၚ စေနျဂိဳဟ္ပင္ျဖစ္သည္။ ကရိုနပ္သည္ တျခားေသာ တိုက္တန္မ်ားကို အုပ္စိုးသည္။ ကရိုနပ္သည္ သူ႕ဇနီးမွ ေမြးေသာ ရင္ေသြးမ်ားကို ေမြးျပီးတိုင္း ျမိဳခ်ခဲ့သူျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုး သူ႕ဇနီးက သူ႕ေယာက်ာ္းမသိေအာင္ ဂူတစ္ခုတြင္ ပုန္းေအာင္းေမြးဖြားခဲ့သည္။ ေနာင္ေသာအခါ ထိုကေလးသည္ ဇုနတ္ၾကီး ျဖစ္လာခဲ့သည္။ ဇုသည္ သူ႕ဖခင္အား ေသာက္စရာအရည္တစ္ခု ေပးလိုက္ရာ သူျမိဳခ်ခဲ့ေသာ ကေလးငါးေယာက္ျဖစ္သည့္ ဟတ္စတီယာ၊ ဒီးမီးကီး၊ ဟိရာ၊ ပလူတိုႏွင့္ နက္ပ္ကၽြန္းတို႕ကို ျပန္လည္အန္ထုတ္လိုက္ေလသည္။

ဇုနတ္ၾကီးသည္ ထိုအခါမွစ၍ နတ္မ်ားဘုရင္ျဖစ္လာသည္။ ဘုရင္အရာမွ က်ေသာ ကရိုနပ္သည္ အီတလီႏိုင္ငံသို႕ ထြက္ခြာသြားျပီး သာယာ၀ေျပာေသာ နယ္ပယ္သစ္ႏိုင္ငံသစ္ ထူေထာင္အုပ္ခ်ဳပ္ေလသည္။ ကရိုနပ္သည္ လယ္ယာစိုက္ပ်ဳိးေရးကို ေစာင့္ေရွာက္ေသာ နတ္မင္းၾကီးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သိပၸံပညာ တစ္ဟုန္ထိုးတိုးတက္ေသာ ယေန႕ေခတ္တြင္ပင္ အီတလီႏိုင္ငံအႏွံ႕ စေနျဂိဳဟ္ပူေဇာ္ပြဲမ်ား ေဆာင္းရာသီတြင္ ျပဳလုပ္ၾကေလသည္။

ကမာၻျဂိဳဟ္

ဂရိစကားလံုးမပါေသာ ျဂိဳဟ္သည္ ကမာၻပင္ျဖစ္သည္။ ဂရိပံုျပင္မ်ားတြင္ ကမာၻကို အမိကမာၻ (Mother Earth) ဟုေခၚသည္။ Gaia ဟုလည္း ေခၚသည္။ ကမာၻသည္ အေမျဖစ္၍ ေကာင္းကင္သည္ အေဖျဖစ္သည္။ ထိုေကာင္းကင္သည္ ယူေရးနပ္စ္ပင္ျဖစ္သည္။ သားသမီးမ်ားမွာ တိုက္တန္မ်ား ျဖစ္သည္။ ေျမးမ်ားမွာ နတ္မ်ားျဖစ္သည္။

ယူေရးနပ္စ္ျဂိဳဟ္

ယူေရးနပ္စ္သည္ ေကာင္းကင္နတ္မင္းၾကီးျဖစ္ျပီး ကမာၻေျမ၏ ခင္ပြန္းျဖစ္သည္။ ကရိုနပ္ေခၚ စေနျဂိဳဟ္၏ ဖခင္လည္း ျဖစ္သည္။ ဂရိပံုျပင္တို႕တြင္ အစကနဦးကတည္းက ရွိေသာ နတ္ျဖစ္သည္။ သူႏွင့္ ကမာၻမွ ေပါက္ဖြားလာေသာ တိုက္တန္တို႕ရွိသည္။ အဲဒီေနာက္ နတ္မ်ားေပါက္ဖြားလာၾကသည္။

ပလူတိုႏွင့္ နက္ပ္ကၽြန္း

ကရိုနပ္၏ သားေတာ္မ်ားျဖစ္သည္။ ဇုနတ္မင္းၾကီး၏ ေနာင္ေတာ္မ်ားျဖစ္သည္။ ဂရိဘာသာစကားတြင္ နက္ပ္ကၽြန္းသည္ ပိုစီဒြန္ (Poseidon) ဟုတြင္ျပီး ပင္လယ္နတ္သားျဖစ္သည္။ ပလူတိုသည္ ဂရိအမည္အားျဖင့္ ေဟးဒီးစ္ (Hades) မည္သည္။ ေျမေအာက္နတ္သား (God of Underworld) ပင္ျဖစ္သည္။

ရာဟုျဂိဳဟ္

ရာဟုသည္ ေနအဖြဲ႕အစည္းတြင္ ပါ၀င္သည့္ ျဂိဳဟ္မဟုတ္။ သို႕ေသာ္ ေဗဒင္အရ အေရးပါေသာ ျဂိဳဟ္တစ္ခု ပင္ျဖစ္သည္။ သိပၸံနည္းက်ေျပာရေသာ္ ရာဟုျဂိဳဟ္သည္ ကမာၻ၏ အရိပ္ပင္ျဖစ္သည္။ ကမာၻသည္ ေနႏွင့္ တျခားျဂိဳဟ္တစ္ခုခုၾကား ေရာက္ေသာအခါ ထိုျဂိဳဟ္ေပၚသို႕ ကမာၻ၏ အရိပ္သည္ က်ေရာက္တတ္သည္။ ထိုအရိပ္ကိုပင္ ရာဟုျဂိဳဟ္ဟု ေခၚလိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။

ဤတြင္ ရာဟုႏွင့္ပတ္သက္၍ ျဗဟၼဏအယူအရ အဆိုတစ္ခုရွိေပသည္။ တခါက နတ္တို႕သည္ မအို၊ မနာ၊ မေသပဲ အျမဲတည္ေနျပီး ႏုပ်ဳိက်န္းမာေစေသာ အမတအျမိဳက္ေရကို ရရန္ၾကိဳးစားေသာ္လည္း မေအာင္ျမင္ေသာေၾကာင့္ အသူရာတို႕ကို အကူအညီေတာင္းေလသည္။ ထိုအျမိဳက္ေရမွာ သမုဒၵရာကို ေမႊေႏွာက္ႏိုင္မွ ရမွာမို႕ နတ္ႏွင့္ အသူရာတို႕ေပါင္းကာ ရွာေဖြသျဖင့္ ေနာက္ဆံုးတြင္ အမတအျမိဳက္ေရကို ရရွိခဲ့ေလသည္။ အျမိဳက္ေရကို ရရွိလွ်င္ ႏွစ္ဖက္တူညီစြာ ခြဲေ၀ယူရန္ ကတိစကားရွိေသာ္လည္း အသူရာတို႕က အေကာက္ၾကံကာ လုယူအပိုင္စီးသြားေလသည္။

ထိုအခါ ဗိႆႏိုးနတ္မင္းၾကီးကို အကူအညီေတာင္းၾကရာ နတ္မင္းၾကီးမွ အသူရာတို႕ကို မေပးပဲ နတ္တို႕အား လႊဲေပးလိုက္ေလသည္။ ထိုသို႕ေပးသည္ကို ျမင္ရေသာ ရာဟု အမည္ရွိ အသူရာသည္ နတ္ေယာင္ဖန္ဆင္းလ်က္ အျမိဳက္ေရကို ေ၀စုအျဖစ္လက္ခံကာ သံုးေဆာင္ေလသည္။ ဤသည္ကို ေနနတ္သားႏွင့္ လနတ္သားတို႕က ရိပ္မိျပီး ဗိႆႏိုးနတ္မင္းၾကီးအား တိုင္တန္းရာ နတ္မင္းၾကီးမွ အသူရာ၏ ေခါင္းကို ျဖတ္လိုက္ေလသည္။ အသူရာသည္ အမတအျမိဳက္ေရ ေသာက္သံုးခိုက္ ေခါင္းျဖတ္ခံရေသာေၾကာင့္ ေခါင္းပိုင္းသည္ အမတအျမိဳက္ေရ အရသာကို ခံစားရေလသည္။ ထိုအခါမွစ၍ ရာဟုအသူရာသည္ ေနနတ္သားႏွင့္ လနတ္သားတို႕ကို ရန္သူအျဖစ္ သေဘာထားကာ အျမဲတမ္း ကိုက္စား၀ါးျမိဳရန္ အားထုတ္ေနေတာ့သည္။ တခါတရံ ေနႏွင့္ လတို႕သည္ ရာဟု၏ ဖမ္းစား၀ါးျမိဳျခင္းကို ခံရေလသည္။ ထိုအခါမ်ဳိးမွာ ျမန္မာတို႕က လကို ရာဟုဖမ္းစားသည္ ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ လငပုပ္ဖမ္းသည္ ဟူ၍ လည္းေကာင္း ဆိုၾကေလသည္။

သို႕ဆိုလွ်င္ အဆိုပါ ျဂိဳဟ္ရွစ္ျဂိဳဟ္ (တနဂၤေႏြမွ ရာဟု) တို႕သည္ ေဗဒင္ပညာတြင္ အေရးပါလွေပသည္။ ခုႏွစ္ရက္သားသမီးမ်ား မိတ္ဖက္မ်ား သိေစရန္အတြက္လည္း `ေအာင္ပ၊ ကုလား၊ ေဆြသား၊ ေတာ္ရင္း၊ မိတ္ဖက္ခ်င္း` ဟု ေရွးပညာရွိတို႕၏ လကၤာလည္း ရွိေပသည္။ မိတ္ဖက္တို႕မွာ ေအာင္+ပ (၁ ေႏြ ႏွင့္ ၅ ေတး)၊ ကု + လား (၂ လာႏွင့္ ၄ ဟူး)၊ ေဆြ +သား (၃ ဂၤါႏွင့္ ၆ ၾကာ) ႏွင့္ ေတာ္+ ရင္း (စေနႏွင့္ ရာဟု) တို႕သည္ မိတ္ဖက္မ်ားျဖစ္သည္ ဟုဆိုခဲ့ၾကေလသည္။

ၾကတၱိကာ

ျဂိဳဟ္မ်ားအေၾကာင္းျပီးေသာအခါ စိတ္၀င္စားဖြယ္ နကၡတ္တစ္ခု အေၾကာင္းဆိုခ်င္ပါသည္။ ၾကတၱိကဟူသည္ အသ၀နီအစ ေရ၀တီအဆံုးရွိေသာ နကၡတ္ (၂၇) လံုးတြင္ တတိယေျမာက္ နကၡတ္အမည္ျဖစ္သည္။ အေနာက္တိုင္းသားတို႕က The Pleiades ဟုေခၚသည့္ ၾကတၱိက နကၡတ္သည္ ႏြားရုပ္သ႑ာန္ရွိေသာ ျပႆရာသီၾကယ္စုတြင္ ႏြား၏ ပခံုးတစ္ေနရာတြင္ ရွိေပသည္။

ျမန္မာအယူ

ဤနကၡတ္သည္ လံုးေရအားျဖင့္ သာမန္အျမင္ ေျခာက္လံုး၊ မ်က္စိၾကည္လင္စူးရွိသူမ်ားမွာ ခုႏွစ္လံုးျမင္ရသည္။ ထိုၾကတၱိကာကိုပင္ ျမန္မာတို႕က ေဖ်ာက္ဆိပ္ဟုေခၚသည္။

ေဖ်ာက္ဆိပ္ၾကယ္တို႕သည္ ေတာင္သူလယ္သမား ဦးၾကီးမ်ားအတြက္ မိတ္ေကာင္းေဆြေကာင္းလည္း ျဖစ္သည္။ သၾကၤန္တက္ျပီး ေနာက္တစ္ရက္မွ စ၍ေရေသာ္ ရက္ေပါင္း ၁၄၀ ျပည့္သည့္ေန႕ နံနက္ ၅ နာရီခန္႕ ေဖ်ာက္ဆိပ္ၾကယ္ မြန္းတည့္သည့္အခါ ေကာက္ၾကီးစပါးမ်ဳိး ၾကဲရသည္။ သၾကၤန္တက္ျပီးေနာက္ရက္မွ ေရေသာ္ ၁၅၄ ရက္ေျမာက္ေန႕ အရုဏ္တက္တြက္ ေဖ်ာက္ဆိပ္ၾကယ္ မြန္းလြဲသည္။ ထိုအခါ ႏွမ္းၾကီးၾကဲသည္။ သၾကၤန္တက္ျပီးေနာက္ရက္မွ ေရေသာ္ ၂၂၅ ရက္ေျမာက္ေန႕ အရုဏ္တက္တြင္ ေဖ်ာက္ဆိပ္ၾကယ္ေျမလူးသည္။ ထိုအခါ မုရင္းစပါးၾကဲသည္။

ျဗဟၼဏအယူလႊမ္းမိုးခဲ့သည့္ ေရွ႕ျမန္မာတို႕တြင္ နကၡတ္၏ အေရးပါပံုမွာ ထင္ရွားေနသည္။ ဤၾကတၱိကာနကၡတ္ကို ဒဟနိမည္ေသာ မီးနတ္သားက ေစာင့္သည္။ ထိုနတ္သားအား တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ပူေဇာ္ၾကသည္။ ၾကတၱိကာသဘင္ ဟုေခၚျပီး ဆင္ႏႊဲခဲ့ၾကသည္။ တခ်ဳိ႕က ၾကတၱိကာနကၡတ္ၾကည့္သဘင္ ဟုေခၚျပီး ေတာင္ထိပ္တြင္ တန္ေဆာင္ဆီမီး ထြန္းညွိပူေဇာ္၍ ေပ်ာ္ပါးစားေသာက္ ၾကေသာေၾကာင့္ ေတာင္ထိပ္သဘင္ဟုလည္း ဆိုေလသည္။

ဂရိအယူ


ဂရိတို႕၏ ယံုၾကည္မႈမွာ ဖလီးေအဒီေခၚ ၾကတၱိကာၾကယ္ခုႏွစ္လံုးမွာ ေကာင္းကင္ကို ထမ္းရြက္ထားေသာ အက္တလက္စ္ ဘီလူးၾကီးႏွင့္ ေရနတ္သမီး ဖလီအိုနီးတို႕၏ သမီးခုႏွစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာလွေသာ ညီအစ္မခုႏွစ္ေဖာ္ကို မုဆိုးေက်ာ္ အိုရီအြန္းက ခ်စ္ခင္စံုမက္တာေၾကာင့္ ေတာအထပ္ထပ္၊ ေတာင္အထပ္ထပ္ ေျခရာထပ္ေအာင္ လိုက္လံရွာေဖြသည္။

ထိုအခါ ညီအစ္မခုႏွစ္ေဖာ္က ေမတၱာရပ္ခံမႈေၾကာင့္ ဂ်ဴပီတာေခၚ ၾကာသပေတးျဂိဳဟ္က ညီအစ္မခုႏွစ္ေဖာ္အား ခ်ဳိးငွက္မ်ားအျဖစ္ ေျပာင္းလဲပစ္သည္။ ထိုမွတဆင့္ ေကာင္းကင္တြင္ ၾကတၱိကာ နကၡတ္ခုႏွစ္လံုးအျဖစ္ ထားသည္။ ညီအစ္မေျခာက္ေယာက္၏ ခ်စ္သူမ်ားမွာ နတ္သားမ်ားျဖစ္ၾကေသာ္လည္း က်န္တစ္ဦးျဖစ္ေသာ မီရိုပီ၏ ခ်စ္သူမွာ လူသားျဖစ္သည္။ လူသားႏွင့္ ခ်စ္ခင္စံုမက္ရသည္ကို ရွက္၍ မီရိုပီသည္ မ်က္ႏွာကို လက္၀ါးႏွင့္ ဖံုးအုပ္ကာကြယ္ထားေလ့ရွိသည္။ ထိုမွစကာ ၾကတၱိကာၾကယ္စုသည္ ေျခာက္လံုးသာ ထြန္းလင္းပလ်က္ရွိျပီး က်န္တစ္လံုးမွာ ေမွးမွိန္လ်က္ရွိသည္။

ေျမာက္အေမရိကန္အယူ

ေျမာက္အေမရိကန္ တိုင္းရင္းသားတို႕၏ ယံုၾကည္ခ်က္မွာ ၾကတၱိကာၾကယ္ခုႏွစ္လံုးသည္ ညီအစ္ကို ခုႏွစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ ညအခါ လယ္ယာကို ေစာင့္ေရွာက္ျပီး ကခုန္ေနေလ့ရွိသည္ဟု ဆိုသည္။

ၾကတၱိကာနကၡတ္ကို ေစာရနကၡတ္ဟုလည္း ဆိုသည္။ ထို႕ေၾကာင့္ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႕ေရာက္တိုင္း က်ီးမႏိုးပြဲဟူ၍ ျမန္မာႏိုင္ငံအႏွံ႕ ဆင္ႏႊဲေလ့ရွိသည္။ ဆယ့္ႏွစ္ရာသီဖြဲ႕မ်ား၏ အဆိုအရ ၾကိတၱိကာသည္ တန္ေဆာင္မုန္းလ၏ စန္းယွဥ္နကၡတ္ျဖစ္သည္။ တန္ေဆာင္မုန္းလတြင္ ညဘက္ ၾကတၱိကာနကၡတ္ႏွင့္ က်ီးတာရာတို႕ စန္းယွဥ္ျပီး ေန႕ဘက္တြင္ ၀ိသာခါနကၡတ္ႏွင့္ ေနယွဥ္သည္။ ၾကိတၱိကာနကၡတ္သည္ လူတို႕အေရျပားေပၚတြင္ ေပါက္ေလ့ရွိသည့္ ညွင္းပြင့္ညွင္းေျခာက္ေလးမ်ားႏွင့္ တူေၾကာင္း ရာမရကန္တြင္ ဦးတိုးက ဆိုဖူးသည္။

ဤသည္တို႕မွာ ေလ့လာမိသေလာက္ ျဂိဳဟ္မ်ား နကၡတ္အေၾကာင္းပင္ျဖစ္သည္။ ေဗဒင္ပညာ၊ နကၡတ္ပညာ တို႕သည္ ေလ့လာေလ နက္နဲေလပင္ျဖစ္သည္။ ဤစာကို ေရးသားရျခင္းမွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ျမန္မာႏိုင္ငံမွာ ယံုၾကည္လ်က္ရွိသည့္ အယူ၀ါဒအခ်ဳိ႕ကို ေန႕စဥ္ၾကားဖူးျမင္ဖူးေနၾကသည္။ သို႕ေသာ္လည္း ဘာကို ဘာမွန္းမသိပဲ.. အသံုးကို ျမင္၍သာ သံုးႏႈန္းၾကတာမို႕ ဗဟုသုတရေစရန္ ရည္ရြယ္ျပဳစုပါသည္။ အနည္းဆံုး ဘယ္စကားကို ဘာလို႕ယူသံုးသလဲဟု သိမွတ္မိဖို႕ရန္ ရည္ရြယ္ရင္းျဖစ္သည္။ ဤစာ၏ သေဘာမွာ က်မ္းတခ်ဳိ႕မွ စာမ်ားကို စုစည္းထားသည့္ သေဘာသာျဖစ္သည္။

တဆက္တည္း မဟာ၀ိဇယေစတီေတာ္ အတြင္းလႈိင္ဂူထက္မွ ျမန္မာ့ရိုးရာ နကၡတ္ တံဆိပ္မ်ားကို ဗဟုသုတ အလို႕ငွာ ေဖာ္ျပလိုက္ပါသည္။

ရႊင္လန္းခ်မ္းေျမ႕ၾကပါေစ။

ခင္မင္လ်က္
ေန၀သန္

က်မး္ကိုး။ ။ ျမန္မာႏိုင္ငံ နတ္ကိုးကြယ္မႈ သမိုင္း (မင္းစည္သူ)
Pleiades Wikipedia
9 Planets
National Geographic