ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ အရမ္းကို ခ်စ္ၾကသည္။
........................................
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္နဲ႔ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ ေၾကကြဲစြာ လမ္းခြဲႏႈတ္ဆက္ေနၾကသည္။
......................................
ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္.. ကဗ်ာအိုေတြၾကားမွာ နစ္မြန္းေနျပီ.... ။ ေကာင္မေလးေပးခဲ့ေသာ အလြမ္းမ်ားနဲ႔....။
......................................
ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ အိပ္ရာထက္မွာ ငိုေၾကြးေနသည္...။ သူ႔ကုိ စြန္႔ပစ္ခဲ့ေသာ ေကာင္ေလးရဲ႕ အခ်စ္ေတြကို တမ္းတရင္းနဲ႔ေပါ့.....။
......................................
ေကာင္ေလး လက္ထပ္ခဲ့ျပီ...။ ေကာင္မေလးမဟုတ္တဲ့ တျခားသူနဲ႔ေပါ့....။
.....................................
ေကာင္မေလး လက္ထပ္ျပီ။ ေကာင္ေလးမဟုတ္တဲ့ တျခားသူနဲ႔ေပါ့...။
....................................
ေကာင္ေလးက သူ႔ဇနီးကိုေျပာတယ္... “မင္းဟာ ငါ့ရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးသူပဲတဲ့”။ သားသားမီးမီးေတြကို နမ္းလို႔ေပါ့...။
.................................
ေကာင္မေလး... ရင္ခြင္ထဲက ကေလးငယ္ကို နမ္းရႈံ႕ရင္းနဲ႔ ခင္ပြန္းကိုေျပာတယ္.... “ကို႔ကို ခ်စ္တယ္”တဲ့။
................................
ေကာင္ေလး... အဖိုးၾကီးျဖစ္လာတဲ့ တစ္ေန႔... ဇနီးနဲ႔ အတူမအိပ္ေတာ့ဘူး..။ ေျမးေတြနဲ႔ ေဆာ့တယ္..။ ေျပာပါတယ္... “ေျမးေလးေတြဟာ အဖိုးရဲ႕ အခ်စ္ဆံုးပဲ”တဲ့...။
..............................
ေကာင္မေလး.... အဖြားၾကီးျဖစ္လာေတာ့ ခင္ပြန္းကို မျပဳစုေတာ့ပဲ ေျမးေတြနဲ႔ပဲ ေဆာ့ေနေတာ့တယ္...။ ပါးစပ္က တဖြဖြေျပာတာက “ေတာ့ကို ယူခဲ့တာ က်ဳပ္အမွားပဲ” တဲ့...။
.............................
ေကာင္ေလး... အသက္ၾကီးလို႔ ေမ့တတ္လာေတာ့ ေျမးရယ္ သားရယ္.. ဇနီးရယ္ မသိေတာ့ပဲ ေမးလိုက္ ေမ့လိုက္ ျဖစ္ေနသတဲ့...။
............................
ေကာင္မေလး... သူငယ္ျပန္ျပီး ဘာကိုမွ မသိေတာ့ဘူးတဲ့ေလ....။
...........................
အဲဒီေန႔က အသုဘႏွစ္ခုခ်တယ္ေလ...။ အခ်စ္ကို မခံစားတတ္ေတာ့တဲ့ ရုပ္အေလာင္းပိုင္ရွင္ ေကာင္ေလးနဲ႔ ေကာင္မေလးတို႔ကိုေပါ့။
..........................
ေလဟာနယ္ထဲက ေဘာလံုးႏွစ္လံုး တိုက္မိျပီး လႊင့္သြားသလိုပဲေပါ့။ အခုလည္း တျခားေဘာလံုးေတြကို တိုက္ျပီး လႊင့္သြားျပန္ျပီ။ ေၾသာ္... ေဘာလံုးေတြ အမ်ားၾကီးေမ်ာေနပါလား....။ ဒီေဘာလံုးႏွစ္လံုးလည္း ျပန္တိုက္လာႏိုင္တာပဲေလ....။
ဘ၀သံသရာဆိုတာ ေလဟာနယ္ထဲက ေဘာလံုးေတြပါပဲ။ အခုဆက္ဆံေပါင္းသင္းေနရေသာသူမ်ား၊ ခ်စ္သူ ရည္းစား မိသားစုမ်ား.. ဒီဘ၀မွာ တိုက္မိတာပါ။ မၾကာခင္ပဲ အေ၀းကို လြင့္သြားမွာကို ၾကိဳျပင္ရမွာေပါ့။ ေနာင္က်ေတာ့ေကာ ဘယ္သူေတြနဲ႔ တိုက္ဦးမွာလဲ... ။ ဒီလိုပဲ တိုက္ေနမွာလား....။
11 ေယာက္က မွတ္ခ်က္ျပဳသြားသည္။:
ဒါေပါ့ ... ဒါေပါ့ ...
တရားးး ရသင့္တယ္ .. :P
ေရစက္ကုန္ေတာ့လည္း
ခဲြခြာၾကရတာပဲ ... ။
ပန္ပန္ရယ္..
နာ႔ကုိတရားခ်ထားတာလားဟင္...
နင္ေျပာတာလည္း ဟုတ္တာပဲေနာ္...
သံသရာဆုိတာ ဒီလိုပဲေပါ႔ ...
အဟဲ ဒါေပမယ္႔ အဲဒါက နဲနဲလိုေသးတယ္...
ထပ္လြမ္းလိုက္အုန္းမယ္... း)
ညီဂ်ပန္ေလးေရ....
ေရးတတ္လိုက္တာဗ်ာ....။
အစ္ကိုေတာ့ မ်က္စိထဲမွာ တန္းခနဲျမင္လိုက္မိတာပဲ....။
မတည္ၿမဲတဲ့ အရာတခ်ိဳ႕ကို ဖမ္းဆုပ္ခ်င္မိေနဆဲ ကိုယ္တိုင္ေရး ပံုရိပ္တခ်ိဳ႕ကိုေပါ့ဗ်ာ....။
(ဒီအိမ္ကေနျပန္ရင္ ကိုတူးကို ဒုတ္နဲ႔ သြား႐ိုက္ရဦးမည္....း))
ခင္မင္တဲ့
ဏီလင္းညိဳ
တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္.. အစ္မရဲ့ အဖိုးနဲ႔ အဖြားကို သတိရသြားတယ္..။ သူတို႔ ႏွစ္ေယာက္က တအားခ်စ္ၾကတာ ေျမးေတြေတာင္ ေနာက္ေျပာင္ရတဲ့အထိ။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔မွာ ရည္းစားဦး ကိုယ္စီ ရွိခဲ့သတဲ့..။ ေနာက္ အဖိုးက အသက္၇၀ မွာဆံုးသြားတယ္။ သူဆံုးေတာ့ အဖြားက “က်ဴပ္လည္း လိုက္မယ္”တဲ့။ တကယ္ပဲ ေနာက္ သံုးရက္ရွိေတာ့ ဆံုးသြားၾကတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၆ ႏွစ္ကဆိုေတာ့ အခု သူတို႔ ဘယ္ဘ၀မွာ ဘယ္သူနဲ႔မ်ား ဆံုေနမလဲ မသိဘူးေနာ္..
အင္း ေရစက္ .. ေရစက္.. ေဘာလံုး.. ေဘာလံုး.. ?
ငပန္မ ငါတရားနာသြားတယ္ ငါ့ကိုေျပာတာလားကြာ မင္းကေတာ့ တဲ့ကို ႏွက္ေတာ့တာပါပဲ ငါလဲ ေဘာလံုးတစ္လံုးပါပဲ
မွန္တယ္ ေတြ႕တုန္းေတာ့ တိုက္ေနတာပဲ ၿပီးရင္ ျပန္ကန္ထြက္ၾကတယ္ေနာ္ သဘာ၀က်ပါတယ္..
ေမာင္ေလးေရ........ တကယ္ေတာ္ပါတယ္။ ဒီစာသားေလးေတြက ဘ၀ရဲ႕ သံသရာထဲက လူသားတိုင္း အတြက္ေပ့ါ။
အပ္ေပါက္ေလးေပမယ့္ ဘူေပါင္းေလး အတြက္ေတာ့ ကမၻာပ်က္တာပဲေလ...။
ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
မတိုက္မိရင္ေတာ ့လြင္ ့စရာမလိုေတာ ့ဖူးေပါ ့ေနာ္
သာသာေလးပဲ ထိျပီီးရပ္သြားတဲ ့ေဘာလံုးေလးပဲ
ျဖစ္ခ်င္တယ္။ေအာ္ အရာရာကမတည္ျမဲဖူးဆိုတာလည္း
သိသိၾကီးနဲ ့
သာယာခ်မ္ေျမ့ပါေစေနာ္
မိုး
ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ ဒီစာေလး မျမဲတဲ့ သေဘာကို သိေပမဲ့လည္း လြမ္းေနၾကဆဲပါပဲ.. ကံကုန္ရင္ခြဲရမယ္ဆိုတာ သိေပမဲ့လည္း သိသိနဲ ့မိုက္ေနၾကတာကလဲ လူေတြပဲေနာ္..
ၾကိဳက္တယ္ဗ်ာ ဒီစာေလး မျမဲတဲ့ သေဘာကို သိေပမဲ့လည္း လြမ္းေနၾကဆဲပါပဲ.. ကံကုန္ရင္ခြဲရမယ္ဆိုတာ သိေပမဲ့လည္း သိသိနဲ ့မိုက္ေနၾကတာကလဲ လူေတြပဲေနာ္..
ေဘာလံုးေလး တလံုး စာလာဖတ္သြားတယ္...ဘဝသံသရာ ရဲ႕ တေနရာ မွ....
Post a Comment