လူတိုင္းဟာ အမွားနဲ႔ မကင္းႏိုင္ပါဘူး။ ဒါေၾကာင့္ ခဲတံမွာ ခံဖ်က္တပ္ထားေပးတာေပါ့။  လူ႔စိတ္ဆိုတာ ေလထီးတစ္ခုလိုပါပဲ။ မဖြင့္ခ်လိုက္ပဲနဲ႔ ဘာမွ ဆက္ျဖစ္လာမွာ မဟုတ္ဘူး။ စိတ္ကို ေပါ့ေပါ့ပါးပါး လႊတ္ေပးလိုက္တဲ့အခါမွာ ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ား အလိုလိုျပီးသြားတတ္ပါတယ္ေလ။ 

ပ်င္းလြန္းလို႔ အေဖာ္ဆိုတာကို လိုက္ရွာေနရင္ လူမိုက္ျဖစ္ေနျပီလို႔မွတ္ပါ။ ဒီရက္ေတြမွာ ကၽြန္ေတာ္ဟာ အၾကီးစား လူမိုက္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ ဘယ္သူေတြကိုမွ မယံုၾကည္အပ္သလို ဘယ္သူ႔ကိုမွ ကိုယ့္အေၾကာင္း အကုန္မေျပာသင့္ပါဘူး။ ဘယ္အရာမွ မျမဲတဲ့ သခၤါရသေဘာကို ၾကားဖူးျပီး နားမလည္ရင္ မထူးဘူးေလ။ လူ႔စိတ္ဆိုတာ သခၤါရကို ဘယ္လြန္ဆန္ႏိုင္မလဲ။  ဒါကို သေဘာေပါက္ရင္ေတာ့ ရန္လည္းျဖစ္စရာမလို..စိတ္မေကာင္းလည္း ျဖစ္စရာမလိုတဲ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ဘ၀ကို ရႏိုင္တာ အေသအခ်ာပဲေလ... ဟုတ္..။ 

ကံငါးပါးမွာ မုသာ၀ါဒကံဟာ အျပစ္အၾကီးဆံုးတဲ့။ ဒါဆို ဒုကၡပဲ..။ ေန႔တိုင္း လိမ္လိုက္ရတဲ့ အလိမ္။ ေျမွာက္ထုိး ပင့္ေကာ္ေျပာလိုက္ရတာ အေမာ..။ “မုသားမပါ လကၤာမေခ်ာ” တဲ့။ ဘယ္သူေတြ ထြင္ထားတယ္မသိေပမယ့္ ဒါအမွန္ပဲ။ ဒါမွန္တယ္ဆိုတာ သိေနတဲ့အခ်ိန္မွာ ဒါဟာ တကယ့္အမွားဆိုတာကိုလည္း သိေနေတာ့ တမ်ဳိးပဲ။ 

ဘ၀မွာ အရွင္းဆံုးေနထိုင္တာ အဓိပၸါယ္အရွိဆံုးပဲ။ ကိုယ္ျပံဳးျပလို႔ သူျပန္မျပံဳးျပလည္း စိတ္ထဲမထားနဲ႔။  သူကိုယ့္အေၾကာင္း အတင္းေျပာေနလည္း စိတ္ထဲမထားနဲ႔။ ေဒးကာနက္ဂ်ီက သင္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္လည္း ေလ့လာပါတယ္။ အရမ္းခက္ခဲလြန္းလို႔ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရး မေကာင္းလည္း ေနပါေတာ့လို႔ အၾကိမ္ၾကိမ္လက္ေလွ်ာ့ဖူးသည္။ ဘ၀ကို သီအိုရီေတြနဲ႔ ခ်တြက္လို႔မွ မရပဲေနာ့။ 

ကိစၥအေတာ္မ်ားမ်ားမွာ အတည္ေပါက္ ေလးေလးပင္ပင္ေတြးတတ္တဲ့ ကိုယ့္ကိုယ္ကို တခါတေလ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေနခိုင္းၾကည့္တယ္။ မရ..။ ဘာမဆိုအေလးမထားတတ္တဲ့ ဘ၀ေလးမွာ ခဏေလး ေနၾကည့္မလားလို႔။ ခံစားရတဲ့ မ်က္ရည္ကို သုတ္ခ်... ပါးစပ္က တဟားဟားနဲ႔ ရယ္တတ္တဲ့ စိတ္ကေလး ဘာလို႔မ်ား မပါလာတာပါလိမ့္..??? 

ဒီလိုပဲေနာ့... “လမင္းကို ေခြးေဟာင္လို႔ ေရႊလေရာင္ ေျပာင္မပ်က္တယ္.. ထြန္းလ်က္ပင္သာ” တဲ့...။  ဒါေပမယ့္ ကိုယ္ကိုယ္တိုင္ကေတာ့ ေခြးကမွ မေဟာင္ခင္ အေျပာင္က ပ်က္ခ်င္ေနတတ္ေတာ့ လမင္းမစစ္လို႔ထင္ပါ့ကြယ္...။  “ဂိမွန္ေႏြဦး.. ပိေတာက္ေတြဖူးတဲ့ဒီရာသီ” ဆိုေနၾကပါတယ္..။ ပိေတာက္မရွိတဲ့ အရပ္မွာ မရတာ တမ္းတေတာ့ ဘာတတ္ႏိုင္မတုန္းဗ်ာ...။  ဂလိုပဲေပါ့... မရႏိုင္တဲ့ အၾကင္နာ ေႏြးေထြးမႈ ခင္မင္မႈေတြကို တမ္းတမွေတာ့ “ေလထဲ လက္သီးထိုး” သလိုျဖစ္ေနမေပါ့ဗ်ာ။ 

“မာနဆိုတာ ရွိပါ..မၾကီးပါနဲ႔” လို႔ ၾကားဖူးသလိုလိုပဲ...။ ဒါေပမယ့္လည္း ကိုယ္တိုင္အထိခံလိုက္ရတဲ့အခါမွာ မာနေတြနဲ႔ တင္းကနဲ ၀င္းကနဲ ျဖစ္သြားတဲ့ အၾကည့္ေလးေတြ.. အမယ္ေလးဗ်ာ... ေတြးရင္းနဲ႔ သားသားေၾကာက္လာျပီ။ “ဆင္ေသကို ဆိတ္သားေရနဲ႔ ဖံုးမရ” ဆိုသလို မာနကို မေတာက္တေခါက္ အသိကေလးနဲ႔ ဖံုးထားလို႔မွ မရပဲေနာ....။ “ဆင္က်ီစားရာ ဆိတ္မခံသာ” တဲ့။ ရႊတ္ေနာက္တတ္တဲ့ သူရဲ႕ က်ီစားမႈကို မာနၾကီးသူတို႔ မခံႏိုင္တာသင္ခန္းစာယူစရာပဲ။ 

“အေရးၾကီး ေသြးနီးရာ” တဲ့။ ခက္တာက ေသြးကို ဘယ္နားလိုက္ရွာရမွန္း မသိဘူး။ မပူပါဘူး။ အင္တာနက္က ဟစ္လိုက္မယ္ေလ... :P ။ “စိန္နားကပ္ေရာင္နဲ႔ ပါးေျပာင္” ဆိုတာ ၾကားဖူးရဲ႕သားနဲ႔ သူမ်ားႏိုင္ငံမွာလာ ပါးေျပာင္ေနတာကို ျမင္ေတာ့လည္း ေသြးနီးခ်င္စိတ္ နည္းနည္းသြားသလိုလို....။ ေသြးနီးဖို႔ ၾကိဳးစားရင္းနဲ႔ “ေရနစ္သူ ၀ါးကူလို႔ထိုး” ျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ သာဓကေတြကလည္း ေရွ႕မွာ မ်ားေတာ့ ေၾကာက္သလိုလိုပဲ.... ။ 

ကဲကဲ... ေျပာရင္းဆိုရင္းနဲ႔ အေႏွာင့္မလႊတ္ အသြားမလႊတ္ ျဖစ္ေရာ့မယ္။ အတူ႔ကို မွ ရည္ရြယ္၀ူးေနာ။  ဂေန႔ေတာ့ ဟိုဟိုသည္သည္ေပါ့...။ ဒါနဲ႔စကားမစပ္ ဒီေန႔ ၾကက္ေတာင္ပံ ကင္စားတယ္ဗ်ား..။ စားသြားဦးေနာ့... :P..